Tonica

Praktijk voor Koorzang en Coaching Vorden

 oranjemuzieknoten 


Na de euforie van weer samen kunnen zingen, live in zaal of stal, in groepen of met het hele koor, kwam vorige week de tweede klap. Opnieuw zijn we terug bij af vanwege een tweede Covid19-golf. Die zagen we allemaal aankomen en ergens in je achterhoofd houd je rekening met een nieuwe teleurstelling. Toch was het een behoorlijke klap toen een voor een mijn koren besloten om weer te stoppen met live repeteren en (zo mogelijk) weer online te gaan zingen. Anders dan bij de eerste 'golf' was er minder het gevoel van urgentie en begrip. Sterker nog, er ontstonden twee 'kampen' die het niet eens werden: het eerste zocht de mazen in de wet op en wilde doorzingen totdat er echt een verbod van hoger hand komt en het tweede wilde juist meteen stoppen en geen enkel risico nemen, better safe than sorry.. Deze tweede golf is nog zorgelijker voor het voortbestaan van veel koren dan de eerste. Leden dreigen af te haken, contributies worden stilgelegd en dirigenten overwegen een andere carriere. Nou ben ik vrij realistisch en nuchter, er zullen veel koren omvallen de komende maanden. dat is bijzonder jammer en frustrerend voor leden, bestuur en muzikale leiding. Toch blijven er ook nu 17 miljoen koorzangers in Nederland, die uiteindelijk graag weer willen zingen. Nieuwe initiatieven zullen ontstaan en misschien wel in totaal andere vormen. Ik wil iedereen oproepen om elkaars standpunt ten opzichte van Covid19 te respecteren en je daarbij neer te leggen. Laten we geen conflicten krijgen onderling, maar het uiteindelijke doel voor ogen houden: Weer samen zingen, op welke manier dan ook. En dat alles anders is/wordt, lijkt me duidelijk, maar ook dat schept weer nieuwe kansen en mogelijkheden!